ووواه
چه خاکی گرفته اینجا رو!
صدا هم میپیچه حتی !
خب از چی بگم؟ از کجا بگم؟
اصلا آخرین باری که چیزی تعریف کردم کی بوده؟
هفتهی اول آبان فردا تموم میشه. من هنوز درگیر کارای انصراف و دریافت مدرک کاردانیمم از این پیام نور الاغ (حیف الاغ البته!)، از پنج شنبهی گذشته قرار بود برای اِل لپتاپ سفارش بدم ولی بخاطر این مشکل رمز پویای مزخرف نتونستیم.
لِ و صِ رفتن سفر و من عمیقا آرزو میکنم بهشون خوش بگذره و سالم و البته دست پر برگردن.
دلم واسه کِ و پِ تنگ شده.
دلم واسه دِ تنگ شده.
دلم واسه خودم هم تنگ شده ...
آموزش مجازی نسبت به سال قبل قابل تحمل تره اما اگه اینترنتشو پرسرعت کنن ممنون میشیم.
میخوام موو آن کنم و چند تا چیز جدید یاد بگیرم.
توی این مدت اصلا نرم افزار تمرین نکردمو نه طراحی کردم نه کتابی خوندم نه نمونه کار دیدم ... هیچی ... باطلِ باطل ... فقط کنکور دادم و چمران قبول شدم.
راستی دیروز نتایج ارشدو اعلام کردن ! همه قبول شده بودن ... همه ها ! دیگه انقدر وضعیت درس خوندن و دانشگاه رفتن داغون شده که من، مـن دولتی روزانه قبول شدم :))))))
برچسب:
نویسنده: پرنیا فدایی